Elmalılı Hamdi Yazır — Hak Dini Kur'an Dili (Sadeleştirilmiş)

Taha Sûresi · 91. âyet Onlar (ceva p olarak şöyle) demişlerdi: "Mûsa bize dönüp gelinceye kadar, biz ona tapmaya elbette devam edeceğiz." Taha Sûresi · 92. âyet (Mûsa gelince kardeşine şöyle) dedi: "Ey Harun! bunların sapıklığa düştüğünü gördüğün vakit, seni engelleyen ne oldu?" Taha Sûresi · 93. âyet " (Neden) benim yolumu ta kip etmedin, benim emrime karşı mı geldin?" Taha Sûresi · 94. âyet Harun: "Ey anamın oğlu! Sakalımı ve başımı (saçımı) tutma. Ben senin 'İsrailoğulları arasında ayrılık çıkardın, sözüme bakmadın' diyeceğinden korktum." dedi. Taha Sûresi · 95. âyet (Hazret-i Mûsa bu defa Sâmirî'ye dönerek) "Ey Sâm irî! Senin bu yaptığın nedir?" dedi. Taha Sûresi · 96. âyet Sâmirî: "Onların görmedikleri bir şey gördüm: (Sana gelen) ilâhî elçinin ( Cebrail 'in) izinden bir avuç (toprak) aldım ve onu (erimiş mücevheratın içine) attım. Bunu, bana böylece nefsim hoş gösterdi" dedi. Taha Sûresi · 97. âyet (Mûsa ona şöyle) dedi: "Haydi çekil git. Artık senin için hayat boyunca, 'benimle temas yok' diye söylemen var (bir vahşi gibi yapayalnız yaşamağa mahkum olacaksın) . Hem senin için asla kaçamayacağın bir ceza daha vardır. Bir de ibadet edip durduğun ilâhına bak; elbette biz onu yakacağız, sonra da kül edip muhakkak onu denize savuracağız." Taha Sûresi · 98. âyet Sizin ilâhınız, ancak kendisinden başka hiçbir ilâh bulunmayan Allah'dır. Onun ilmi her şeyi kuşatmıştır. Taha Sûresi · 99. âyet (Ey Rasûlüm Muhammed !) Sana geçmişin haberlerinden bir kısmını böylece anlatıyoruz. Şüphe yok ki, sana katımızdan bir zikir (düşünüp kendisinden ibret alınacak bir kitab) verdik. Taha Sûresi · 100. âyet Kim ondan yüz çevirirse, şüphesiz o, kıyamet günü bir günah yüklenecektir. Taha Sûresi · 101. âyet Devamlı o azabın altında kalacaklar. Kıyamet günü onlar i çin, bu ne fena bir yüktür! Taha Sûresi · 102. âyet Sûr'a üfürüleceği gün ki biz suçluları o gün, (gözleri korkudan) göğermiş olarak mahşerde toplayacağız. Taha Sûresi · 103. âyet "Siz dünyada sadece on (gün) kaldınız" diye kendi aralarında gizli gizli konuşurlar. Taha Sûresi · 104. âyet Aralarında ne konuşacaklarını biz çok iyi biliriz. Görüşü en üstün olan: "Ancak bir gün kaldınız" diyecektir. Taha Sûresi · 105. âyet (Ey Rasûlüm Muhammed !) Sana dağlar (ın kıyametteki durumunu) sorarlar, de ki: "Rabbim onları ufalayıp savuracak." Taha Sûresi · 106. âyet "Böylece yerlerini dümdüz boş bir halde bırakacak." Taha Sûresi · 107. âyet "Orada ne bir çukur, ne de bir tümsek göreceksin." Taha Sûresi · 108. âyet O gün, hiçbir tarafa sapmadan o davetçiye (Sûr'a üfleyenin çağrısına) uyarlar. Öyleki, Rahmân'ın heybetinden sesler kısılmıştır. Artık bir fısıltıdan başka hiçbir şey işitemezsin. Taha Sûresi · 109. âyet O gün, Rahmân'ın kendisine izin verdiği ve sözünden hoşnud olduğu kimselerden başkasının şefaatı fayda vermez. Taha Sûresi · 110. âyet Allah, onların geleceklerini de, geçmişlerini de bilir. Onlar ise O'nu ilmen kavrayamazla r. Taha Sûresi · 111. âyet Bütün yüzler, diri ve bütün yarattıklarını gözetip duran Allah'a baş eğmiştir. Bir zulüm yüklenen gerçekten hüsrana uğramıştır. Taha Sûresi · 112. âyet Her kim de mümin olarak salih amelleri işlerse, artık o, ne bir haksızlıktan ve ne de çiğnenmekden korkar. Taha Sûresi · 113. âyet İşte böylece biz onu Arapça bir Kur'ân olarak indirdik. Onda tehditlerden nice türlüsünü tekrar tekrar açıkladık ki belki sakınırlar, yahut onlara bir ibret ve uyanış verir. Taha Sûresi · 114. âyet Hükmü her yerde geçerli gerçek hükümdar olan Allah yücedir. (Ey Rasûlüm Muhammed !) K ur'ân sana vahyedilirken, vahiy bitmeden önce (unutma korkusu ile) Kur'ân'ı okumada acele etme; "Rabbim! benim ilmimi artır" de. Taha Sûresi · 115. âyet Doğrusu bundan önce Âdem'e (bu ağaçtan yeme diye) emrettik, fakat unuttu ve biz onda bir azim (bir kararlılık) bulmadık. Taha Sûresi · 116. âyet Bir vakit meleklere: "Âdem (e hürmet) için secde edin" demiştik; İblis'ten başka hepsi secde etmiş, o çekinmişti. Taha Sûresi · 117. âyet Biz de (Âdem'e) şöyle demiştik: "Ey Âdem! Şüphesiz bu (İblis) sana ve eşine düşmandır. Sakın sizi cennetten çıkarmasın, sonra bedbaht olursun (sıkıntı çeker, perişan olursun) ." Taha Sûresi · 118. âyet "Şüphesiz senin acıkmaman ve çıplak kalmaman (ancak) cennettedir. " Taha Sûresi · 119. âyet Ve sen orada ne susarsın, ne de güneşin sıcağında kalırsın" Taha Sûresi · 120. âyet Nihayet şeytan ona vesvese verdi. Şöyle dedi: "Ey Âdem! Sana sonsuzluk ağacını ve çökmesi olmayan bir saltanatı göstereyim mi?" Taha Sûresi · 121. âyet Bunun üzerine ikisi de o ağaçtan yediler. Hemen ayıp yerleri kendilerine açılıp görünüverdi. Ve üzerlerine cennet yaprağından örtüp yamamaya başladılar. Âdem Rabbinin emrinden çıktı da şaşırdı. Taha Sûresi · 122. âyet Sonra Rabbi, onu seçti de tevbesini kabul buyurdu ve ona doğru yolu gösterdi.