AİLE İÇİNDE İBADET BİLİNCİ: ANNE VE BABANIN ROLÜ
Esselâmü aleyküm kıymetli kardeşlerim!
İftar saatine doğru yaklaştığımız bu huzur dolu anlarda; kalplerimizin yumuşadığı, duaların semaya yükseldiği bu mübarek vakitte sizleri sevgi ve muhabbetle selamlıyorum.
Aziz Kardeşlerim!
Ramazan akşamlarının en kıymetli anlarından birindeyiz. Sofralar hazırlanıyor, kalpler yumuşuyor, dualar göğe yükseliyor.
Ama bugün size sofralardan değil, evlerimizin içindeki iman sofralarından söz etmek istiyorum. İşte bu yüzden bugün sizlerle, insanın en büyük emanetlerinden biri olan ailesini konuşmak istiyorum.
Çünkü bir nesil okulda değil, önce anne ve babanın dizinin dibinde yetişir.
Yüce Rabbimiz Kur'ân-ı Kerîm'de bizlere sadece ibadet etmeyi değil, ibadeti ailemize de öğretmeyi emrediyor. Çünkü bir evde namaz varsa huzur vardır; bir evde Kur'an varsa rahmet vardır. Bir evde anne baba ibadet ediyorsa, orada yetişen çocuk sadece büyümez; orada bir kul yetişir.
AİLE İÇİNDE İBADET BİLİNCİNİN KAZANDIRILMASINDA ANNE VE BABANIN ROLÜ
Değerli İzleyiciler!
Ramazan'ın bereketli akşamlarından birinde daha iftara doğru yaklaşırken, kalplerimizi yoklama vakti. Bugün sofralarımız hazırlanıyor; ama asıl soru şu: Biz çocuklarımızın kalplerine hangi sofrayı kuruyoruz?
Çünkü bir evde namaz varsa huzur vardır; bir evde Kur'an okunuyorsa melekler vardır; bir evde dua varsa rahmet vardır.
Rabbimiz şöyle buyurur:
وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا
“Ailene namazı emret, kendin de sabırla devam et.”
Tâhâ, 20/132
Demek ki ibadet sadece bireysel bir sorumluluk değil, aileyi ayağa kaldıran bir emanettir. Anne baba sadece namaz kılan değil, namaza çağıran olmalıdır.
Yüce Rabbimizin, Hz. İbrahim'in ailesi için ettiği dua o kadar hoşuna gitmiş ki bu duaya Kur'an'da yer vermiştir:
رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلَاةِ وَمِنْ ذُرِّيَّتِي رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاءِ
“Rabbim! Beni ve çocuklarımı namazı dosdoğru kılanlardan eyle.”
İbrâhîm, 14/40
Peygamber bile kendi çocuğu için dua ediyor. Demek ki iman kendiliğinden geçmez; duayla, örneklikle ve sabırla verilir.
Zira aileyi cehennem ateşinden korumamız için Allah bize şöyle buyurur:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا
“Ey iman edenler! Kendinizi ve ailenizi ateşten koruyun.”
Tahrîm, 66/6
Ateşten korumak nasıl olur? Sadece yemek yedirmekle değil; namaz öğretmekle, dua öğretmekle, Allah sevgisini kalbe yerleştirmekle.
Nitekim Peygamber Efendimiz, çocuklara namaz eğitimine yedi yaşında başlamamız gerektiğini ifade ediyor:
مُرُوا أَوْلَادَكُمْ بِالصَّلَاةِ وَهُمْ أَبْنَاءُ سَبْعِ سِنِينَ
“Çocuklarınıza yedi yaşında namazı emredin.”
Ebû Dâvûd
Bu hadis bize şunu öğretir: İbadet sevgisi küçük yaşta başlar.
Değerli Kardeşlerim!
Evlerimizi ancak namazla ihya ederiz:
اجْعَلُوا فِي بُيُوتِكُمْ مِنْ صَلَاتِكُمْ وَلَا تَتَّخِذُوهَا قُبُورًا
“Evlerinizde de namaz kılın; evlerinizi kabristana çevirmeyin.”
Buhârî
Çünkü çocuk camide gördüğünü değil, evde gördüğünü öğrenir.
BİR ANNENİN SECDESİ
Bir âlim anlatıyor: "Çocukken gece uyandım, annemi secdede ağlarken gördüm. Sessizce dinledim, şöyle diyordu: 'Allah'ım, beni affetmesen bile olur; ama çocuklarımı namazsız bırakma...' O gece karar verdim: Bu annenin duasını boşa çıkarmayacağım."
İşte kardeşlerim, bir annenin secdesi bazen bir çocuğun kaderini değiştirir.
Kıymetli Dostlar!
Evlerimizde üç şey varsa çocuk kurtulur:
1- Anne dua ediyorsa,
2- Baba namaz kılıyorsa,
3- Evde Kur'an okunuyorsa.
Ama bunlar yoksa çocuğun kalbi boş kalır; boş kalan kalbe ise dünya dolar.
Unutmayalım: Çocuklarımıza miras olarak ev, araba, para bırakabiliriz. Ama namaz bırakamazsak, onları dünyaya bırakmış oluruz.
SONUÇ
Aziz Kardeşlerim!
İftara birkaç dakika kaldı. Şimdi hepimiz düşünelim: Biraz sonra iftar soframız kurulacak; ama asıl soru şu: Biz çocuklarımıza hangi mirası bırakıyoruz? Çocuklarımız bizi hangi hâlde hatırlayacak?
Acaba telefonla mı? Televizyonla mı? Bir ev veya arabayla mı? Yoksa secdede mi, duada mı?
Hâlbuki Peygamber Efendimiz (s.a.v.): "Bir babanın evladına bırakacağı en güzel miras, güzel terbiyedir" buyurmuştur.
Çocuklarımızı sevmek demek, sadece onlara iyi bir maddî miras bırakmak değildir. Çocuklarımızın dünya hayatını düşündüğümüz gibi ahiret hayatını da düşünmeliyiz.
Allah bize öyle bir ömür nasip etsin ki çocuklarımız bizi hatırladığında desin ki: "Babam secde kokardı, annem dua kokardı."
Unutmayalım: Evde ibadet varsa o ev yıkılmaz. Evde dua varsa o aile dağılmaz. Evde Allah varsa o çocuk kaybolmaz.
Rabbim çocuklarımızı salih kullardan eylesin. Sofralarımızı bereketle, kalplerimizi imanla doldursun. Evlerimizi namazla diriltsin. Bizleri ailece cennette buluştursun. Hayırlı iftarlar diliyorum.
Âmin.
İBRAHİM BÖLÜKBAŞI
Din Hizmetleri Uzmanı