CORONA GÜNLERİNDE CENAZE VAAZI
DÜŞÜNSENİZE…
PARAN-PULUN VAR AMA HARCAYACAK YERİN YOK… VE YA HARCIYAMIYORSUN…
ALACAĞIN VAR AMA ALAMIYORSUN…
MALIN-MÜLKÜN VAR AMA HİÇ BİR DEĞERİ-KIYMETİ YOK…
BORCUN VAR AMA ÖDEEYEMİYORSUN…
ARABAN VAR AMA BİNEMİYORSUN…
İYİ BİR EĞİTİM ALSIN DİYE ÇOCUĞUNU EN İYİ OKULLARA VERMİŞSİN… AMA OKULUNA GİDEMİYOR, EĞİTİM ALAMIYOR…
BÜTÜN BUNLAR BİZE ŞU AYETİ DÜŞÜNDÜRMESİ LAZIM…
DEMEK Kİ NEYMİŞ?
وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِۜ
“DEMEK Kİ BU AYETTE BELİRTİLDİĞİ GİBİ KENDİMİZİN ZANNETTİĞİMİZ HİÇ BİR ŞEY BİZİM DEĞİLMİŞ… HER ŞEYİN SAHİBİ CENAB-I ALLAH’MIŞ…”
BU CORONA DENİLEN MUSİBETLE MÜCADELE ETTİĞİMİZ ZAMANDA, BAŞTA BEN DE OLMAK KAYDIYLA, GENEL ANLAMDA HERKESTE SANKİ YERYÜZÜNDE ÖLÜMÜN TEK SEBEBİ BU KORONAVİRÜS HASTALIĞIYMIŞ GİBİ BİR ALGI OLUŞTU…
SANKİ BU HASTALIĞA YAKALANMAZSAK BİR DAHA HİÇ ÖLMEYECEKMİŞİZ GİBİ DÜŞÜNMEYE BAŞLADIK… VE YA BÖYLE BİR ALGIYLA YAŞMAYA BAŞLADIK MAALESEF…
OYSA HEPİMİZİN CANI CENAB-I ALLAH’IN BİR EMANETİ… ONU KORUMAK İÇİN TABİKİ ELİMİZDEEN GELENİ YAPACAĞIZ, HER TÜRLÜ TEDBİRİ ALACAĞIZ, BÜTÜN KURALLARA UYACAĞIZ… AMA YAPMAMIZ GEREKEN ŞEY SADECE BUNLAR DEĞİL Kİ… HEPİMİZİN BİR GÜN BİR ŞEKİLDE ÖLECEĞİNİ ASLA UNUTMAYACAĞIZ… HEPİMİZİN BİR GÜN BÖYLE BİR GÜNÜ OLACAK…
ÖYLEYSE; HAYATIMIZI KORUMAK İÇİN NASIL TEDBİRLER ALIYORSAK…
HAYATIMIZI NASIL DÜŞÜNÜYORSAK; ÖLÜMDEN SONRASINI DA DÜŞÜNMEK ZORUNDAYIZ… EBEDİ HAYATIMIZ İÇİN DE TEDBİRLER ALMAK ZORUNDAYIZ…
وَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ لِغَدٍۚ
““HERKES YARINA NE HAZIRLADIĞINA BAKSIN” DİYOR CENAB-I HAKK…”
KENDİMİZİ YARINA HAZIRLAMAK İÇİN DE HER ZAMAN HALİMİZİ, DURUMUMUZU TEFEKKÜR ETMEMİZ, KENDİ KENDİMİZİ MUHASEBE ETMEMİZ HESABA ÇEKMEİZ GEREKİYOR…
MESELA ŞU SON ZAMANLARDA ÇOK GÜNDEMDE, HER YERDE BU KONUŞULUR OLDU… YOK EFENDİM ÇİNLİLER YARASA, YILAN, ÇIYAN, BÖCEK; HER ŞEYİ YİYORLARMIŞ…
PEKİ, ÇİNLİLERİN YEDİKLERİNİ KONUŞURKEN BİZ NELER YİYORUZ ACABA?.. HİÇ DÜŞÜNÜYOR MUYUZ?
YEDİKLERİMİZ NE KADAR HELAL DÜŞÜNÜYOR MUYUZ?
KUL HAKKI YİYOR MUYUZ?
YETİM HAKKI YİYOR MUYUZ?
DEDİKODU-GIYBET DERKEN; EŞ-DOST, KOMŞU-AKRABA HAKKI YİYOR MUYUZ?
YERKEN İÇERKEN, İŞİMİZİ GÜCÜMÜZÜ YAPRKEN, GÖREVLERİMİZİ İFA EDERKEN, KONUŞURKEN, ALDIĞIMIZ HER NEFESTE, ATTIĞIMIZ HER ADIMDA BİZİ HER AN GÖZETLEYEN VE HER ŞEYİMİZİ KAYIT ALTINA ALAN MELEKLERİ UNUTUYOR MUYUZ?
ŞUNU ASLA UNUTMAYIN… BİZ KENDİMİZİ DEĞİŞTİRMEZSEK CENAB-I ALLAH BİZE NE BU DÜNYADA NE DE ÖBÜR DÜNYADA NE YARDIM EDER, NE DE HALİMİZİ DEĞİŞTİRİR… ÇÜNKÜ ÖYLE DİYOR CENAB-I HAK RAD SURESİNDE…
اِنَّ اللّٰهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوا مَا بِاَنْفُسِهِمْۜ
““BİR TOPLUM KENDİSİNDEKİNİ DEĞİŞTİRMEDİKÇE ALLAH ONLARDA BULUNANI DEĞİŞTİRMEZ””