KUR'AN'IN TARİF ETTİĞİ MÜSLÜMAN SEN MİSİN?
KUR’AN OKUYUP DEĞİŞMEYEN KALP
AZİZ KARDEŞİM!
Kur’an okumak büyük bir nimettir. Fakat Kur’an’ın anlattığı insan olmak, o nimetin hakkını vermektir. Nice insanlar vardır ki Kur’an okur; fakat Kur’an onların kalbine inmez. Dillerinde dolaşır ama hayatlarına dokunmaz.
Nice insanlar da vardır ki sadece bir ayet duyar…
O ayet kalbine iner…
Onu sarsar…
Onu değiştirir…
Ve o kişi Allah’ın razı olduğu kullardan biri hâline gelir.
Gel bugün kendimizi kandırmayı bırakalım.
Gel bugün Kur’an’ın karşısında duralım.
Çünkü bu kitap seni teselli etmek için değil, seni hesaba çekmek için indirildi.
AYET
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ
“Gerçek müminler ancak o kimselerdir ki Allah anıldığı zaman kalpleri ürperir.” (Enfâl, 8/2)
HADİS
أَكْمَلُ الْمُؤْمِنِينَ إِيمَانًا أَحْسَنُهُمْ خُلُقًا
“Müminlerin iman bakımından en olgunu, ahlâkı en güzel olanıdır.” (Tirmizî)
EY KARDEŞİM!
Kur’an okunuyor…
Ama hayatın değişmiyorsa kork!
Allah’ın adı anılıyor…
Kalbin ürpermiyorsa kork!
Ayetler okunuyor…
Gözlerin yaşarmıyor, nefsin sarsılmıyorsa kork!
Çünkü bu hâl, kalbin hastalandığının işaretidir.
Taş bile suyun altında yıllar geçince şekil değiştirir.
Sen yıllardır Kur’an dinlediğin hâlde hâlâ aynı günahlarla, aynı kibirle, aynı gafletle yaşıyorsan…
Kendinden kork!
Allah buyuruyor ki kalpler katılaşır…
Ve o kalpler taşlardan daha sert olur.
Taş bile Allah korkusuyla parçalanırken…
Senin kalbin neden hâlâ parçalanmıyor?
Kur’an kulaklara değil, kalplere inmek için gönderildi.
Eğer kalbine inmiyorsa, belki de sen sadece sesi dinliyorsun, mesajı değil.
AYET
وَعِبَادُ الرَّحْمَٰنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا
“Rahmân’ın kulları yeryüzünde tevazu ile yürürler.” (Furkân, 25/63)
HADİS
مَنْ تَوَاضَعَ لِلَّهِ رَفَعَهُ اللَّهُ
“Kim Allah için tevazu gösterirse Allah onu yükseltir.” (Müslim)
EY ALLAH’IN KULU!
Kur’an seni tevazuya çağırıyor…
Ama sen hâlâ kibirle yürüyorsan dikkat et!
Unutma:
Şeytanı helâke götüren şey ilimsizlik değildi…
Kibirdi!
Kibir, kalpte gizlenen bir ateştir.
Ve o ateş amelleri yakar, sevapları siler, insanı fark ettirmeden helâke sürükler.
İnsanları küçümsediğin her bakış…
Kalbinde bir karanlık bırakır.
Nice insanlar vardır ki makamları büyüdükçe küçülürler.
Nice insanlar vardır ki tevazu ettikçe Allah katında büyürler.
Kur’an’ın mümini başkalarının ayıbını araştıran değil, kendi kusuruyla meşgul olandır.
AYET
وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ
“Onlar emanetlerini ve verdikleri sözleri korurlar.” (Mü’minûn, 23/8)
HADİS
لَا إِيمَانَ لِمَنْ لَا أَمَانَةَ لَهُ
“Emanete riayet etmeyenin imanı kemale ermiş değildir.” (Ahmed b. Hanbel)
EY KARDEŞİM!
Kur’an’ın mümini güven veren insandır.
Ama sen…
Sözünde durmuyor…
Yalanı kolay söylüyor…
İnsanları aldatıyor…
Emanete ihanet ediyorsan…
Dur ve düşün!
Dilinden insanlar emin değilse…
Elinden insanlar emin değilse…
Ticaretinde dürüstlük yoksa…
Sen Kur’an’ın aynasında hangi yüzle duracaksın?
Unutma!
Emanet sadece mal değildir.
Bir söz emanettir…
Bir sır emanettir…
Bir görev emanettir…
Ve kıyamet günü en ağır hesaplardan biri emanettir.
AYET
وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ
“Onlar boş ve faydasız şeylerden yüz çevirirler.” (Mü’minûn, 23/3)
HADİS
مِنْ حُسْنِ إِسْلَامِ الْمَرْءِ تَرْكُهُ مَا لَا يَعْنِيهِ
“Kişinin iyi Müslüman oluşunun göstergelerinden biri, kendisini ilgilendirmeyen şeyleri terk etmesidir.” (Tirmizî)
EY NEFİS!
Ömür tükeniyor…
Günler eksiliyor…
Ve sen hâlâ boş şeylerle oyalanıyorsun!
Sana sorulacak olan:
Ne kadar izledin? değil…
Ne kadar amel ettin? olacaktır.
Kabirde telefon olmayacak…
Dünya meşgalesi olmayacak…
Sadece amelin olacak.
Zamanını israf eden, aslında ebediyetini yakıyor.
Ömür sermayesi tükenen bir tüccar nasıl iflas ederse…
Amelsiz geçen ömür de ahirette iflas eder.
AYET
قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ
“Müminler gerçekten kurtuluşa ermiştir.” (Mü’minûn, 23/1)
HADİS
الدُّنْيَا سِجْنُ الْمُؤْمِنِ وَجَنَّةُ الْكَافِرِ
“Mümin için dünya bir imtihan yeri, kâfir için bir cennet gibidir.” (Müslim)
EY ALLAH’IN KULU!
Kur’an kıyamet günü konuşacak!
O gün dilin susacak…
Ama okuduğun ayetler şahitlik edecek.
Ya diyecek ki:
“Bu kul beni okudu ve yaşadı.”
Ya da diyecek ki:
“Bu kul beni okudu ama beni terk etti.”
İşte o gün en büyük pişmanlık o olacak.
Şunu unutma:
Mesele kaç hatim yaptığın değildir…
Mesele kaç ayetin seni değiştirdiğidir.
Mesele Kur’an’ı bitirmek değil…
Kur’an’ın seni bitirmesidir.
Nefsini kırmasıdır.
Seni Allah’a teslim etmesidir.
Gerçek mümin:
Yetimin hakkını koruyan…
Anne babasına iyilik eden…
Gıybetten sakınan…
Emaneti koruyan…
Namazını muhafaza eden…
Allah anıldığında kalbi titreyen kimsedir.
İşte Kur’an’ın övdüğü kullar bunlardır.
Dünya onları tanımasa da Allah onları bilir.
İnsanlar onları övmese de melekler onlar için dua eder.
Çünkü onların derdi insanların alkışı değil…
Rablerinin rızasıdır..
SON UYAR!
Ey kardeşim!
Bugün hâlâ fırsatın var.
Ama yarın garanti değil.
Bir gün gelecek…
Kur’an okuyamayacaksın…
Ama hesabını vereceksin.
Bir gün gelecek…
Secde edemeyeceksin…
Ama neden etmediğin sorulacak.
Bir gün gelecek…
Geri dönmek isteyeceksin…
Ama sana denilecek ki:
“Artık vakit bitti!”
İşte asıl korkulması gereken gün o gündür.
ALLAH’IM!
Bizi Kur’an’ı sadece okuyanlardan değil, onunla yaşayanlardan eyle.
Kalplerimizi katılaşmaktan muhafaza eyle.
Ayetlerini duyduğunda titreyen kullarından eyle.
Nefsimizin peşinden gidenlerden değil, Kur’an’a teslim olanlardan eyle.
Bizi Kur’an’ın lehinde şahitlik ettiği kullarından eyle, aleyhinde şahitlik ettiklerinden eyleme.
Âmin.
MEHMET ERÇELİK