اَللّٰهُمَّ إِنَّكَ عَفُوٌّ كَرِيمٌ تُحِبُّ الْعَفْوَ فَاعْفُ عَنِّي
Allâhümme inneke afüvvün kerîmün tuhibbü'l-afve fa'fu annî.
Allah'ım! Sen affedicisin, cömertsin, affetmeyi seversin. Beni de affet.
Kaynak: Tirmizi 3524 (hasen hadis).
Peygamberimiz (s.a.v.) tövbe ve istiğfar için bu duayı okurdu. (Tirmizî, Deavât 89/3524; İbn Mâce, Dua 2/3850)
Tövbe, günahlardan pişmanlık duyup Allah'a dönmektir. Allah Teâlâ şöyle buyurur: "Ey iman edenler! Allah'a samimî tövbe ile tövbe edin" (Tahrîm 8). "De ki: Ey kendilerinin aleyhine aşırı giden kullarım! Allah'ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin. Şüphesiz Allah günahları bağışlar. O Gafûr ve Rahîm'dir" (Zümer 53).
Peygamberimiz (s.a.v.) buyurdu: "Allah'a yemin ederim ki ben günde yetmiş defadan fazla istiğfar eder, tövbe ederim" (Buhârî, Deavât 3). Bu, Peygamberimizin masum olduğu halde ne kadar hassas olduğunu gösterir.
Tövbenin kabul şartları: Günaha pişman olmak, hemen bırakmak, bir daha işlememeye karar vermek. Kul hakkı ise hak sahibiyle helalleşmektir.
Allah'ım! Sen affedicisin, cömertsin, affetmeyi seversin. Tüm günahlarımdan dolayı pişmanım ve Sana döndüm. Tevbemi içtenlikle kabul buyur. Günahlara geri dönmekten koru beni. Kalbi temiz, dili güzel, amelleri salih bir kul olarak yaşamamı
