اَلتَّحِيَّاتُ لِلّٰهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ ﴿﴾ اَلسَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ ﴿﴾ اَلسَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللّٰهِ الصَّالِحِينَ ﴿﴾ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ ﴿﴾ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ
Ettehiyyâtu lillâhi vessalevâtu vettayyibât. Esselâmu aleyke eyyuhe'n-Nebiyyü ve rahmetullâhi ve berakâtüh. Esselâmu aleynâ ve alâ ibâdillâhi's-sâlihîn. Eşhedü en lâ ilâhe illallâh ve eşhedü enne Muhammeden abdühû ve rasûlüh.
Bütün dualar, övgüler, bedenî ve mâlî ibadetler Allah Teâlâ'ya mahsustur. Ey Peygamber! Sana selâm olsun, Allah'ın rahmeti ve bereketi üzerine olsun. Selâm bize ve Allah'ın sâlih kullarının üzerine olsun. Şahitlik ederim ki Allah'tan başka ilâh yoktur. Yine şahitlik ederim ki Muhammed, O'nun kulu ve peygamberidir.
Kaynak: Buhari, Müslim (sahih hadis).
Hz. Abdullah İbn Mesud (r.a.) tarafından rivayet edildi. Hz. Peygamber (s.a.v.) bu duayı Kur'an'dan bir sure öğretir gibi ashabına öğretti. (Buhârî, Ezân 148, 150; Müslim, Salât 55-56; İbn Mâce, İkâmetü's-Salât 24)
Hz. Peygamber (s.a.v.) ashâbına: "Her iki rekâtta oturduğunuz zaman 'et-Tehıyyâtü lillâhi...' deyin" buyurdu (Müslim, Salât 24; Ebu Davud, Salât 122). Sahâbe-i kirâm, önceleri namazda oturduklarında "Cebrâîl'e, Mikâîl'e, filâncaya ve falâncaya selâm olsun" diyorlardı. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) bu duayı öğretip oturuşta Tahiyyat okunduğunda bunun gökte ve yerde Allah'ın her sâlih kuluna ulaşacağını bildirdi (Buhârî, Ezân 148).
Bazı tefsir ve fıkıh kitaplarında nakledildiğine göre, Tahiyyat duası miraç gecesiyle irtibatlı bir münacatı yansıtır. Resûl-i Ekrem (s.a.v.) miraç gecesinde Tahiyyat, Salavat ve Tayyibat kelimeleriyle Cenâb-ı Hakk'a tâzimde bulundu; O da selâm, rahmet ve berekât kelimeleriyle mukabele etti. Hz. Peygamber (s.a.v.) gördüğü bu iltifat karşısında selâmın bütün peygamberler ve sâlih kullar üzerine olmasını temenni etti; ardından bütün melekler kelime-i şehâdeti söylediler (Kurtubî, III, 425; İbn Nüceym, I, 342-343).
Hz. Abdullah İbn Mesud (r.a.) şöyle buyurdu: "Bunu söylediğin veya yaptığın zaman namazın tamam olmuştur." Bu hadis, Tahiyyat duasının namazın tamamlanmasıyla doğrudan bağlantılı olduğunu gösterir. Hanefîlere göre bütün oturuşlarda Tahiyyat okumak vâciptir; Şâfiî ve Hanbelîlere göre ise son oturuştaki farz süresi, Tahiyyat miktarına ek olarak salavat getirecek kadardır.
Allah'ım, huzurunda eğilir, Sana selâm ederim. Peygamberine salât ve selâm olsun, Senin rahmetin ve bereketin onun üzerine olsun. Bizi sâlih kullarınla birlikte an, bize de onlara verdiğin selâmı nasip et. Kalbime şehâdetin nurunu yerleştir. Sana ve Resûlüne olan bağlılığımı artır. Namazımı kabul eyle, ibadetlerimi makbul kıl. Bu oturuşu miraç gecesinin hürmetine, huzuruna yakınlık vesilesi kıl ya Rab. Âmin.
