اَللّٰهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ ابْنُ عَبْدِكَ ابْنُ أَمَتِكَ نَاصِيَتِي بِيَدِكَ مَاضٍ فِيَّ حُكْمُكَ عَدْلٌ فِيَّ قَضَاؤُكَ أَسْأَلُكَ بِكُلِّ اسْمٍ هُوَ لَكَ سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ أَوْ أَنْزَلْتَهُ فِي كِتَابِكَ أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَدًا مِنْ خَلْقِكَ أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِي عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ أَنْ تَجْعَلَ الْقُرْآنَ رَبِيعَ قَلْبِي وَنُورَ صَدْرِي وَجَلَاءَ حُزْنِي وَذَهَابَ هَمِّي
Allâhümme innî abdüke'bnu abdike'bnu emetik. Nâsiyetî bi-yedik. Mâdin fiyye hukmüke. Adlün fiyye kadâük. Es'elüke bi-külli'smin hüve leke semmeyte bihî nefseke ev enzeltehû fî kitâbike ev allemtehû ehaden min halkıke evi'ste'serte bihî fî ilmi'l-gaybi ındeke. En tec'ale'l-Kur'âne rabî'a kalbî ve nûre sadrî ve celâe huznî ve zehâbe hemmî.
Allah'ım! Ben Senin kulunum. Erkek ve kadın kullarının evladıyım. Alnım (her şeyim) Senin elindedir. Benim hakkımdaki hükmün geçerlidir. Benim hakkımdaki takdirin adaletin ta kendisidir. Senden, isimlendirdiğin her ismin hürmetine, kitabında indirdiğin her ismin hürmetine, yarattıklarından birine öğrettiğin her ismin hürmetine, gayb ilminde sadece Senin bildiğin her ismin hürmetine istiyorum: Kur'an'ı kalbimin baharı, göğsümün nuru, hüznümün gidericisi ve tasa ve kederimin ortadan kaldırıcısı kılmasını.
Kaynak: Buhari 6369 (sahih hadis).
Peygamberimiz (s.a.v.) üzüntü ve keder anında bu duayı okumayı tavsiye etti. (Ahmed b. Hanbel, Müsned I/391, 452; Hâkim, Müstedrek I/509; İbn Hibban, Sahih III/253)
Peygamberimiz (s.a.v.) buyurdu: "Bir kula herhangi bir üzüntü veya tasa isabet eder de bu duayı okursa, Allah ona hüzün ve tasasını ortadan kaldıracak bir yol gösterir ve yerine ferahlık verir" (Ahmed I/391). Sahabe "Ey Allah'ın Resûlü! Bunu öğrenmeyelim mi?" dediklerinde "Bilakis bunu duyan herkesin öğrenmesi gerekir" buyurdu (Ahmed I/391).
Bu duada kulluk şöyle ifade edilir: Ben Senin kulunum (abdiyyet), alnım Senin elindedir (teslimiyet), benim hakkımdaki hükmün geçerlidir (kabul), takdirin adalettir (razıyım). Sonra Allah'ın dört türlü ismiyle dua edilir: Kendinin isimlendirdiği, kitabında indirdiği, kullarına öğrettiği ve sadece Kendisinin bildiği isimler.
Talep edilen dört şey vardır: Kur'an'ın kalbin baharı olması (rabî'a kalbî), göğsün nuru olması (nûre sadrî), hüznün gidericisi olması (celâe huznî) ve kederin def edilmesi (zehâbe hemmî). Kur'an, kalbin baharı ve göğsün nuru olunca, üzüntü ve keder kendiliğinden gider.
Allah'ım! Ben Senin kulunum, kullarının evladıyım. Her şeyimle Senin elindeyim. Benim hakkımdaki hükmün geçerlidir, takdirin adaletin ta kendisidir. Senin bildiğin her ismin hürmetine, Kur'an'ı kalbimin baharı, göğsümün nuru yap. Hüznümü gider, kederimi ortadan kaldır. Bana ferahlık ver ya Rab. Âmin.
