اَللّٰهُمَّ فَأَيُّمَا مُؤْمِنٍ سَبَبْتُهُ فَاجْعَلْ ذٰلِكَ لَهُ قُرْبَةً إِلَيْكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Allâhümme fe eyyüme mü'minin sebebtühû fec'al zâlike lehû kurbeten ileyke yevme'l-kıyâmeh.
Yâ Rab! Ben hangi bir mümine onu üzecek ve gönlüne ağır gelecek bir söz söylemişsem, kıyamet gününde o sözü onun için Sana kurbiyet (yakınlık) eyle; yani o sözden müteessir olduğu kadar onu Sana yaklaştır.
Kaynak: Müslim 2708 (sahih hadis).
Peygamberimiz (s.a.v.) bu duayı etti. (Buhârî, Deavât 34; Müslim, Birr 90/2601)
Peygamberimiz (s.a.v.) şöyle dua etti: "Allah'ım! Ben hangi bir mümine onu üzecek bir söz söylemişsem, kıyamet gününde o sözü onun için Sana yakınlık vesilesi kıl" (Buhârî, Deavât 34).
Bu dua, Peygamberimizin (s.a.v.) ne kadar hassas bir kalbe sahip olduğunu gösterir. Hiçbir mümini incitmek istememiş, farkında olmadan söylemiş olabileceği sözler için bile tövbe etmiş ve Allah'tan o sözün karşılığını o müminin lehine çevirmesini dilemiştir.
Peygamberimiz (s.a.v.) masum olduğu halde, yani günah işlemekten korunmuş olduğu halde, bu kadar hassasiyetle dua ediyorsa, bizim günah işleyen insanlar olarak çok daha dikkatli olmamız ve farkında olmadan incittiğimiz müminler için bu duayı okumamız gerekir.
Bu dua, başkalarını farkında olmadan incitmiş olabileceğimiz durumlarda, kul hakkına girmiş olabileceğimiz zamanlarda ve genel olarak insanlarla ilişkilerde dikkatli olmak için okunmalıdır.
Allah'ım! Herhangi bir mümini farkında olmadan üzdüysem, gönlünü kırdıysam, o sözümü onun lehine çevir. Kıyamet gününde Sana yakınlık vesilesi kıl. Kullarını incitmekten koru beni. Kul hakkını bağışla ya Rab. Âmin.
