رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ
Rabbi heb lî mine's-sâlihîn.
Rabbim! Bana sâlihlerden (bir evlat) bağışla.
Kaynak: Saffat 100 (Kur'an-ı Kerim ayeti).
Hz. İbrahim'in (a.s.) evlat için yaptığı duadır. Saffat suresinin 100. ayetidir.
Hz. İbrahim (a.s.), kavminden ayrıldıktan ve putları terk ettikten sonra "Rabbim! Bana sâlihlerden bağışla" diye dua etti (Saffat 100). Allah Teâlâ bu duayı kabul etti ve ona "Biz ona halîm (yumuşak huylu) bir oğulla müjdeledik" (Saffat 101) buyurarak Hz. İsmail'i verdi.
Bu dua, evlat isteyen her mümin için en güzel örnektir. Hz. İbrahim yalnızca "evlat ver" demedi, "sâlihlerden bağışla" dedi. Yani sâlih, iyi huylu, Allah'a kulluk eden bir evlat istedi. İslam'da önemli olan evlat sayısı değil, evladın sâlih olmasıdır.
Peygamberimiz (s.a.v.) "Kişi öldüğünde üç şey dışında amelleri kesilir: Sadaka-i cariye, faydalı ilim ve kendisine dua eden sâlih evlat" buyurdu (Müslim, Vasiyyet 14). Sâlih evlat, anne babanın ölümünden sonra da onlara fayda sağlar.
Hz. İbrahim'in duası kısa ama çok anlamlıdır. "Mine's-sâlihîn" (sâlihlerden) ifadesi, evladın sâlih olmasını, Allah'a kulluk eden, iyi ahlâklı, faydalı bir insan olmasını diler. Bu dua hem evlat isteyen hem de var olan evlatları için dua eden anne babalar tarafından okunabilir.
Rabbim! Bana sâlih evlatlar bağışla. İman sahibi, güzel ahlâklı, Sana kulluk eden, topluma faydalı çocuklar ver. Hz. İbrahim'e verdiğin gibi bana da hayırlı bir nesil nasip et. Evlatlarımı Sana teslim olan müslümanlar olarak yetiştir ya Rab. Âmin.
