أَعُوذُ بِاللّٰهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytâni'r-racîm.
Kovulmuş şeytandan Allah'a sığınırım.
Kaynak: Buhari 3282 (sahih hadis).
Hz. Süleyman İbn Surad (r.a.) rivayet etti. İki kişi birbirine hakaret etti ve birinin yüzü öfkeden kıpkırmızı oldu, boyun damarları şişti. Resûlullah (s.a.v.): "Ben bir söz biliyorum, eğer bu kişi onu söylerse üzerindeki bu kızgınlık hâli geçer: Eûzü billâhi mine'ş-şeytâni'r-racîm" buyurdu. (Buhârî, Bed'ü'l-Halk 11, Edeb 44, 76; Müslim, Birr 109; Ebu Davud, Edeb 3)
Hz. Süleyman İbn Surad (r.a.) anlatıyor: "Peygamberimizin yanında oturuyordum. İki kişi birbirine hakaret etti. Birinin yüzü öfkeden kıpkırmızı oldu, boyun damarları şişti ve dışarı fırladı. Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: 'Ben bir söz biliyorum, eğer bu kişi onu söylerse üzerindeki bu kızgınlık hâli geçer. Eûzü billâhi mine'ş-şeytâni'r-racîm derse, üzerindeki bu hâl kaybolur'" (Buhârî, Bed'ü'l-Halk 11; Müslim, Birr 109).
Öfke, şeytanın en etkili silahlarından biridir. Öfke anında insanın aklı ve muhakemesi devre dışı kalır, pişman olacağı sözler söyler ve yapmayacağı işleri yapar. Peygamberimiz (s.a.v.) bir başka hadislerinde öfkeyi yenmek için şu tavsiyelerde bulunmuştur: "Öfkelendiğin zaman ayakta isen otur. Eğer oturuyorsan uzan. Öfke şeytandandır, ateşi söndürün" (Ebu Davud, Edeb 3). Ayrıca bir kişiye "Öfkelenme" diye öğüt verdiğinde o kişi tekrar "Öfkelenme" diyerek ısrar etti (Buhârî, Edeb 76). Bu, öfkeyle mücadelenin sürekli bir çaba gerektirdiğini gösterir.
Allah'ım, kovulmuş şeytandan Sana sığınırım. Öfkemi yenmeyi, sabretmeyi nasip eyle. Öfke şeytandandır, sakinlik ise Allah'tandır. Kalbimi sakin kıl, dilimi koru, elimi haksızlıktan alıkoy. Hilm sahibi kullarından eyle beni ya Rab. Âmin.
