غُفْرَانَكَ ﴿﴾ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنِّي الْأَذَى وَعَافَانِي
Ğufrânek. Elhamdü lillâhillezî ezhebe anni'l-ezâ ve âfânî.
(Rabbim) Affını dilerim. Benden sıkıntıyı gideren ve bana âfiyet veren Allah'a hamd olsun.
Kaynak: Ebu Davud 30 (sahih hadis).
Hz. Âişe (r.anha) rivayet etti. Peygamberimiz (s.a.v.) tuvaletten çıktığında "Ğufrânek" derdi. (Ebu Davud, Tahâret 17; Tirmizi, Tahâret 5; İbn Mâce, Tahâret 10)
Hz. Âişe (r.anha) validemiz anlatıyor: "Resûlullah (s.a.v.) tuvaletten çıktığında 'Ğufrânek' (Affını dilerim) derdi" (Ebu Davud, Tahâret 17; Tirmizi, Tahâret 5). Bu kısa ama derin anlamlı dua, Peygamberimizin her hâlinde Allah'a yöneldiğini gösterir.
Âlimler, tuvaletten çıkarken "Ğufrânek" denmesinin hikmetini şöyle açıklamışlardır: Kul, tuvaletteyken Allah'ı zikredememiştir; bu sebeple çıkınca "Affını dilerim" diyerek o zaman diliminde zikirden uzak kaldığı için istiğfar eder. Diğer bir yorum ise bedenin zararlı maddelerden temizlendiği gibi, kalbin de günahlardan arındırılması talebidir.
"Ezâyı gideren Allah'a hamd olsun" kısmı ise bedenî sıkıntının giderilmesi nimetine şükrü ifade eder. Peygamberimiz (s.a.v.) en küçük bir rahatlık ve nimet karşısında dahi hamd etmeyi ihmal etmemiştir.
Rabbim, affını dilerim. Tuvaletteyken Seni zikredemediğim için bağışlamanı niyaz ederim. Bedenimden sıkıntıyı gideren, bana âfiyet veren Sensin. Bana verdiğin sağlık nimetinin şükrünü eda etmeyi nasip eyle. Her hâlimde Seni anmayı bana kolaylaştır ya Rab. Âmin.
