بِاسْمِكَ اللّٰهُمَّ أَمُوتُ وَأَحْيَا
Bismikellâhümme emûtu ve ahyâ.
Allah'ım! Senin isminle ölür ve dirilirim (uyur ve uyanırım).
Kaynak: Buhari 247 (sahih hadis).
Hz. Huzeyfe ve Hz. Ebu Zerr (r.a.) rivayet etmişlerdir. Resûlullah (s.a.v.) yatağına yattığı zaman bu duayı okurdu. (Buhârî, Deavât 7-8, Tevhid 13; Müslim, Zikir 59; Ebu Davud, Edeb 98; İbn Mâce, Dua 17; Tirmizî, Deavât 28)
Hz. Huzeyfe ve Hz. Ebu Zerr (r.a.) anlatıyorlar: "Resûlullah (s.a.v.) yatağına yattığı zaman mübarek elini yanağının altına koyarak 'Bismikellâhümme emûtu ve ahyâ' (Allah'ım! Senin isminle ölür ve dirilirim) derdi" (Buhârî, Deavât 7-8; Müslim, Zikir 59). Burada ölmek ve dirilmekten kasıt uyumak ve uyanmaktır. Zira uyku, küçük ölümdür. Uyuyup uyanmamak da ihtimal dahilindedir.
Bu sebeple bir mümin, öldürenin de diriltenin de sadece Allah olduğu hususundaki kesin inancını uyumadan önce bir daha tekrarlamak suretiyle Cenâb-ı Hakk'a hem imanını yenilemiş hem de O'na teslimiyetini arz etmiş olur. Kur'an-ı Kerim'de "Allah, öldükleri zaman ruhları alır; ölmeyenlerin de uykusunda ruhlarını alır" (Zümer 42) buyrulmuştur. Bu ayet, uyku ile ölüm arasındaki ilişkiyi açıkça ortaya koymaktadır.
Peygamberimiz (s.a.v.) yatmadan önce abdest almayı, sağ tarafına yatmayı, ellerini birleştirip İhlâs, Felak ve Nas surelerini okuyup vücuduna sürmeyi de tavsiye etti (Buhârî, Deavât 12; Müslim, Zikir 56).
Allah'ım, Senin isminle uyuyorum, uyandıracak olan da Sensin. Uykumu huzurlu kıl, beni kâbus ve vesveselerden koru. Uyandırdığında beni hayra ve ibadete muvaffak et. Uyku ölümün kardeşidir; beni son uykudan da imanla uyandır. Yatağımda Sana teslim olurum ya Rab. Âmin.
