اَللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَهَا وَخَيْرَ مَا فِيهَا وَخَيْرَ مَا أُرْسِلَتْ بِهِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّهَا وَشَرِّ مَا فِيهَا وَشَرِّ مَا أُرْسِلَتْ بِهِ
Allâhümme innî es'elüke hayrahâ ve hayra mâ fîhâ ve hayra mâ ursilet bih. Ve eûzü bike min şerrihâ ve şerri mâ fîhâ ve şerri mâ ursilet bih.
Allah'ım! Bu rüzgârın, içindekilerin ve onunla gönderdiğin şeylerin hayrını istiyorum. Onun, içindekilerin ve onunla gönderdiğin şeylerin şerrinden Sana sığınırım.
Kaynak: Ebu Davud 5097 (sahih (müslim, i̇stiskâ 15)).
Hz. Âişe (r.anha) rivayet etti. Kuzey rüzgârı şiddetlendiği zaman Resûlullah (s.a.v.) bu duayı okurdu. (Müslim, İstiskâ 15; Ebu Davud, Edeb 5097; Tirmizi, Fiten 66)
Hz. Âişe (r.anha) anlatıyor: "Rüzgar şiddetlendiği zaman Resûlullah (s.a.v.) bu duayı okurdu" (Müslim, İstiskâ 15). Peygamberimiz (s.a.v.) bir başka hadislerinde şöyle buyurdu: "Rüzgâra sövmeyin. Çünkü rüzgâr Allah'ın emrindedir. Hoşlanmadığınız bir rüzgâr gördüğünüzde: 'Allah'ım, bu rüzgârın hayrını, içindeki hayrı ve onunla gönderilenlerin hayrını Senden istiyoruz. Şerrinden, içindekilerin şerrinden ve onunla gönderilenlerin şerrinden Sana sığınırız' deyin" (Tirmizi, Fiten 66).
Rüzgar, Allah'ın bir askeridir. Bazen rahmet getirir, bazen ceza olarak gönderilir. Hz. Âişe (r.anha) rivayet ediyor: "Efendimiz rüzgar görünce yüzü değişir, huzursuz olurdu. 'Yâ Resûlallah, insanlar rüzgarı görünce sevinir, siz neden endişelenirsiniz?' dedim. 'Ümmetimin azaba uğramasından korkarım' buyurdu" (Müslim, İstiskâ 16). Bu rivayetler, doğa olaylarını hafife almayıp Allah'a sığınmanın önemini gösterir.
Allah'ım, bu rüzgârın hayrını istiyorum. İçindeki güzellikleri, bereketi, temizliği bize nasip et. Şerrinden, zararlı olanlarından, felâkete dönüşmesinden Sana sığınırım. Rüzgârı rahmet ve bereket vesilesi kıl, azap ve ceza vesilesi kılma. Tabiat olaylarında Senin kudretini gören kullarından eyle ya Rab. Âmin.
